Ասկերան․ Համբարձումյանների տունը շեն էր․․․

Ահա Արցախում եմ եւ ինձ հարազատ արցախցիները գիտեն, զանգահարում են ու սպասում…Հանդիպեցի Նախշունին՝ արդեն չորրորդ որդին գրկին, քայլեցինք Ստեփանակերտով։ Հաջորդ օրն արդեն ինձ սպասում էին Ասկերանում, Համբարձումյանների տանը։Ժամը 12-ին Եվրոպա հյուրանոցի մոտ ինձ սպասում էր վարորդ Վասիլը իր մեքենայով եւ Մարիա Համբարձումյանը։ Ճանապարհը հեշտ չանցանք, մեր վարորդը վերջին պատերազմում կորցրել էր որդուն, իսկ զրույցը կնոջ երազների մասին էր, որ տղան ողջ է եւ սպասում է նրանց…շատ ծանր էր երթի ընթացքը…Հասանք Ասկերանի բերդին, խնդրեցի կանգնել, ուզեցի բարձրանալ, ինչ իմանաս՝9 այս խառը օրերում կլինի այլեւս նման առիթ…նայեցի բերդից, տեսագրեցի…սիրահարվեցի…Հաջորդ կանգառը Համբարձումյանների տունն էր։Երբ մոտեցանք, բակում նստած սպասում էին տանեցիները, բաբոն թախտին նստած, թոռները շուրջը…

Շեն տուն, որ մեր Ավետարանոցի հայրենակիցների համար, ովքեր ամիսներ շարունակ կրթահամալիրի կացարանում էին ապրում, կառուցվեց «Հոգատարություն» նախագծով, սեբաստացիների կրթական համայնքով։Համեղ արցախյան սեղանը ճաշի սպասում էր ինձ, ճաշեցինք, հուզիչ ու շնորհակալ խոսքով, իջանք այգի…Արցախյան նուռը, արքայանարինջը միանգամից հմայեց։ Տան ավագ որդին՝ Արենը, պատրաստ է այգին ընդարձակել, բարելավել…միայն թե հաստատուն խաղաղություն լինի։Գրկեցինք իրար,կրկին հանդիպման խոստումով։

Թողնել պատասխան

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Փոխել )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Փոխել )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Փոխել )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Փոխել )

Connecting to %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.